Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

November 07 2018

[...] tego, co ty widzisz, nikt inny nie widzi. Choćby widział dużo więcej.
— Wiesław Myśliwski, „Widnokrąg”
Reposted fromlifeless lifeless viapoppyseed poppyseed

November 06 2018

Zaciskam z całej siły wszystko, co można zacisnąć w środku siebie, aby się znowu nie rozryczeć.
— J. Żulczyk
Reposted fromzwyklajakzawsze zwyklajakzawsze viarudaizia rudaizia

November 05 2018

Kiedyś, jeszcze jako dziecko zapytałem ją, jak jest w piekle. Matka odpowiedziała mi wtedy zadziwiająco pewnie, jakby już tam była, jakby to była autopsja, a nie wyobrażenie: 

- Synku, w piekle na powitanie pokazują ci wszystkie twoje niewykorzystane szanse, pokazują, jak wyglądałoby twoje życie, gdybyś we właściwym czasie wybrał właściwe wyjście. A potem pokazują ci wszystkie te chwile szczęścia, które straciłeś (...) pokazuje się w piekle, co mogliby w życiu osiągnąć... 

- A potem? Mamusiu, co się dzieje potem, kiedy już to wszystko pokażą?

- Potem, synku, zostawiają cię samego z twoimi wyrzutami sumienia. Na całą wieczność. Nie ma już nic ani nikogo. Tylko ty i twoje wyrzuty sumienia.
— Wojciech Kuczok
Reposted fromMissAgness MissAgness vianawrocka nawrocka

23 Emotions people feel, but can’t explain

from iheartintelligence.com (via lovedbythesavior):

  1. Sonder: The realization that each passerby has a life as vivid and complex as your own.
  2. Opia: The ambiguous intensity of Looking someone in the eye, which can feel simultaneously invasive and vulnerable.
  3. Monachopsis: The subtle but persistent feeling of being out of place.
  4. Énouement: The bittersweetness of having arrived in the future, seeing how things turn out, but not being able to tell your past self.
  5. Vellichor: The strange wistfulness of used bookshops.
  6. Rubatosis: The unsettling awareness of your own heartbeat.
  7. Kenopsia: The eerie, forlorn atmosphere of a place that is usually bustling with people but is now abandoned and quiet.
  8. Mauerbauertraurigkeit: The inexplicable urge to push people away, even close friends who you really like.
  9. Jouska: A hypothetical conversation that you compulsively play out in your head.
  10. Chrysalism: The amniotic tranquility of being indoors during a thunderstorm.
  11. Vemödalen: The frustration of photographic something amazing when thousands of identical photos already exist.
  12. Anecdoche: A conversation in which everyone is talking, but nobody is listening
  13. Ellipsism: A sadness that you’ll never be able to know how history will turn out.
  14. Kuebiko: A state of exhaustion inspired by acts of senseless violence.
  15. Lachesism: The desire to be struck by disaster – to survive a plane crash, or to lose everything in a fire.
  16. Exulansis: The tendency to give up trying to talk about an experience because people are unable to relate to it.
  17. Adronitis: Frustration with how long it takes to get to know someone.
  18. Rückkehrunruhe: The feeling of returning home after an immersive trip only to find it fading rapidly from your awareness.
  19. Nodus Tollens: The realization that the plot of your life doesn’t make sense to you anymore.
  20. Onism: The frustration of being stuck in just one body, that inhabits only one place at a time.
  21. Liberosis: The desire to care less about things.
  22. Altschmerz: Weariness with the same old issues that you’ve always had – the same boring flaws and anxieties that you’ve been gnawing on for years.
  23. Occhiolism: The awareness of the smallness of your perspective.

November 02 2018

Potrzebne są czułość, wzruszenie, umiejętność dostrzeżenia piękna.
— Maja Ostaszewska
Reposted byWlodaraszyderaMartwa13Ziomeczeknoelyanicdostracenia12czerwca12czerwcaheadsbangbanghereyesgorzkiewspomnienianihil-sum

October 29 2018

October 28 2018

3697 f508 510
Reposted fromverronique verronique
Niektóre historie się pamięta, a niektóre pamiętają ciebie i wyciągają rękę, żeby cię poddusić w najmniej spodziewanych chwilach.
— Paweł Sołtys

October 24 2018

Gdyby człowiek ponosił odpowiedzialność tylko za to, czego jest świadom, głupcy byliby z góry rozgrzeszeni z każdej winy. Tylko że, mój drogi, człowiek ma obowiązek wiedzieć. Człowiek ponosi odpowiedzialność za swoją niewiedzę. 
— Milan Kundera
Reposted frominto-black into-black viapoppyseed poppyseed
0478 3510 510
Reposted fromsavatage savatage viamaybeyou maybeyou
Wiesz, związek dwojga  ludzi jest wysiłkiem, pracą, antyhedonizmem, któremu bardzo rzadko dzisiaj ludzie chcą sprostać. Poza tym, dużo trudniej jest dzisiaj nawzajem się pokochać. Żyjemy w świecie bardzo wyżyłowanych wymagań, na które nakładają się jeszcze seksualno-emocjonalne fantazje o mocno popkulturowym rodowodzie - mam nieśmiałe podejrzenia, że jesteśmy wszyscy okrutnie poprzestawiani przez kulturę masową. Gdy studiowałem amerykanistykę, pani profesor od filmu amerykańskiego opowiedziała nam pewną statystyczną anegdotę - na północy Kanady, gdzie jest większość populacji to Indianie, żyjący w oddalonych od siebie po parę tysięcy kilometrów dziurach, w latach osiemdziesiątych wzrosła o kilkaset procent ilość samobójstw u młodych mężczyzn. Powód był prosty - pobudowali im kina, które puszczały amerykańskie filmy. Ci biedni Indianie, żyjący w kanadyjskiej tajdze, zobaczyli po raz pierwszy w życiu, że gdzieś tam jest inne życie, polegające na codziennym odwiedzaniu kalifornijskich plaż i spółkowaniu z modelkami. W pewnym sensie wszyscy jesteśmy dzisiaj tymi Indianami. Mamy za dużo tropów, wzorców, ideałów, wyobrażeń. Nasi rodzice, którzy często brali ślub po to, aby był spokój i przydział na mieszkanie, w pewnym sensie mieli łatwiej.
— Jakub Żulczyk
Reposted fromyourtitle yourtitle viaszydera szydera

October 20 2018

Zawsze najgorzej jest rano. Zanim jeszcze człowiek doczołga się do powierzchni świadomości, ma to nieprzyjemne uczucie, że coś jest nie tak. A potem się budzi i rozpoznaje siebie, przypomina sobie wszystko i wie, że teraz jest zmuszony przeżyć ten nowy dzień aż do wieczora. Mózgowa maszyneria rusza powoli, zaczyna żuć, w prawo i w lewo, dostarcza te same słowa, zdarzenia, gesty, aż jest się gotowym do krzyku.

— Tove Jansson w liście do Evy Konikoff
Reposted fromnacpanaa nacpanaa viaabstrakcja abstrakcja

October 14 2018

By wrócić, już nie wystarczy zamknąć oczy, już nie. By wrócić, trzeba zaprzeć się, po wielokroć. Trzeba odrzucić, zniszczyć. By wrócić. A tam mgła.
— Marcin Świetlicki “Drobna zmiana''
Reposted bySkydelannaiwnaabstrakcjasoonforgetirbjarbirb

October 12 2018

3983 075f 510
Reposted fromEtnigos Etnigos viapoppyseed poppyseed
9143 85b6 510
Reposted from4777727772 4777727772 viaszarakoszula szarakoszula

October 07 2018

3475 f964 510
Reposted fromcalifornia-love california-love

October 01 2018

2502 3aea 510
Reposted fromcalifornia-love california-love viadnienie dnienie

September 25 2018

Jestem tak pusty że można wybudować w moim wnętrzu jedną katedrę gotycką dwa domy towarowe teatr boisko zajezdnię tramwajową. 
— Tadeusz Różewicz
Reposted frombluuu bluuu
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl